(కథాక్రమం మారిపోకుండా, పాత టపానే ఎడిట్ చేసి ప్రచురిస్తున్నాను--గమనించండి)
వుపోద్ఘాతం
19 వ శతాబ్దపు ఫ్రెంచ్ రచయిత "బాల్జాక్" వ్రాసిన మొదటి 10 కథలు మార్చ్ 1832 లో పారిస్ లో ప్రచురింపబడ్డాయి.
ఇవి ముఖ్యం గా సరదా శృంగార కథలు.
తరవాత ఇంకో పదీ, ఇంకో పదీ మొత్తం 30 కథలు ప్రచురించారు. ఇవి 1837 కి పూర్తయ్యాయిట.
వీటిని జనవరి 1874 లో మొదటిసారి ఇంగ్లీష్ లోకి అనువదించారు--అనువదించినాయన పేరు లభ్యం కాలేదు.
వీటిని మనదేశం లో జైకో పబ్లిషింగ్ హౌస్ వారు తమ "జైకో క్లాసిక్స్" క్రింద ప్రచురించారు--యే సంవత్సరమో కూడా లభ్యం కాలేదు.
ప్రచురింపబడ్డప్పుడు, 450+ పేజీలున్న ఈ పుస్తకం వెల రూ.3.75 పై.లు.
అప్పటి ఇంగ్లీషు లోనే, అద్భుతమైన కథలూ, కథనం--ఒరిజినల్ ఫ్రెంచ్ లో ఇంకెంత బాగుండేవో అనిపిస్తాయి.
నాకు తోచినట్టు క్లుప్తం గా తెలుగులో వ్రాయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను--చదవండి!
మెయిడ్ ఆఫ్ థిలౌస్
వేల్లెన్స్ అనే ప్రాంతానికి 'లార్డ్' గారి కోట 'థిలౌస్' అనే వూరికి దగ్గర్లోనే వుంటుంది.
ఆయన భార్య, ఆయనని వివాహ కాంట్రాక్టుల్లో చెప్పబడే యేవిధమైన సుఖాలనీ అనుభవించనివ్వదట!
యెందుకంటే, ఈయనకి అప్పటికే 60 యేళ్లు--పైగా అపరిశుభ్రం గా, కౄర జంతువుల్ని వేటాడుతూ అలాగే వుంటాడట!
అయినా ప్రతీ జంతువూ తన జోడీ ని వెతుక్కున్నట్టు, ప్రతీ గిన్నెకీ--అది యెంత అందవికారం గా వున్నా, ఓ మూత వుంటుంది అన్నట్టు--అందమైన గిన్నెలకోసం వెతుకుతూ వుంటాడట.
ఓసారి, థిలౌస్ లో ఒక నేతగాడి వితంతువు వుందనీ, ఆమెకి ఓ పదహారేళ్ల, చాలా అందమైన కూతురు వుంది అనీ, ఆమెని యెక్కడికి వెళ్లినా--కాలకృత్యాలక్కూడా--ప్రక్కనే వుండి, జాగ్రత్తగా కాపాడుకొంటూ వుంటుంది అనీ యెవరో చెప్పారట.
అనుకోకుండా ఓ రోజు వర్షం లో చిక్కుకుపోయిన ఆయన, ఒక చోట చలిమంట దగ్గర కూర్చొని వున్న మిగిలిన వాళ్లతోపాటూ ఆ తల్లీ కూతుళ్లు కూడ వుండడం తో, వాళ్లతో మాటలు కలపడానికి ప్రయత్నిస్తూ, మంటలో ఓ కట్టెని చేర్చి, "హమ్మయ్య! ఇప్పటికి మీ అమ్మాయి కళ్లు పుట్టిస్తున్న వేడి తో సమంగా ఈ మంట కూడా వస్తోంది" అన్నాడట!
దానికా తల్లి "యేం లాభం అయ్యగారూ! మాకు ఆ మంట మీద వండుకోడానికి యేమీ లేదు కదా!" అని నిట్టూర్చిందట.
తరవాత సంభాషణ ఇలా సాగిందట:
"ఓ పని చెయ్యి--మా ఆవిడకి మెయిడ్ గా మీ అమ్మాయిని పంపితే, మీకు రోజూ రెండు దుంగల్ని ఇస్తాను!"
"అయ్యా! ఆ దుంగల్ని మంటపెట్టి, యేమి వండుకోవాలి?"
"మంచి ఆహారం వండుకో--నీకు ప్రతీ పంట రాగానే ఓ బస్తాడు ధాన్యం ఇస్తాను!"
"ఇస్తారు బాగానే వుంది కానీ వాటిని నిలవ చేసుకోడానికి నాకు పాత్రలు లాంటివేమీ లేవు కదా?"
"సరే! నేను పాత్రలు కూడా పంపిస్తాను!"
"మరి వర్షం వస్తే అవన్నీ పాడయిపోవూ? మాకో ఇల్లంటూ లేదు మరి!"
"అంతేనా! ఆ కనిపిస్తున్న ఇంట్లో నాదగ్గర పనిచేసే వేటగాడు ఒకడుండేవాడు--ఈ మధ్యనే ఓ అడివిపంది వాణ్ని చంపేసింది! ఆ యింట్లో మీ జీవితాంతం వుండచ్చు!"
"అయ్యా! మీరు నిజమే చెపుతున్నారా?"
"దేవుళ్లందరిమీదా ప్రమాణం!"
"మరి నా కూతురికేమిస్తారు?"
"ఆమె మా సేవలో వున్నంతకాలం, నేనేమిస్తే అవన్నీ ఆమెవే!"
"అయితే, మా దుంగల దగ్గరనించీ అన్నీ వ్రాయించి, నోటరీ చేయిస్తే, నాకేమీ అభ్యంతరం లేదు!"
"అయ్యో! ప్రవక్తలందరిమీ ఒట్టేసి చెపుతున్నానుకదా! నా మాట మీద నమ్మకం లేదా?"
"నేనెన్నాళ్లుంటానో తెలీదు. నిన్న మతగురువు బోధలో, మన పిల్లల గురించి దేవుడికి సమాధానం చెప్పవలసి వుంటుంది అన్నాడు. అందుకని......"
"సరే! సరే! నోటరీని వెతుక్కో!"
వెంటనే చుట్టుపక్కల వాళ్లలో ఒకడు పరుగెత్తి, నోటరీని తీసుకొస్తే, కాయితాలు వ్రాయించి, తన 'గుర్తూ' (చదువు రాదు కదా!), ముద్రా వేశాడట.
అప్పుడావిడ, "అమ్మాయీ! మేరీ ఫికెట్! ఈ పెద్దాయన మంచివాడే అయి వుండచ్చు కానీ, మిగిలిన మగాళ్లతో జాగ్రత్త! ముఖ్యమైన శీలాన్ని మాత్రం కోల్పోకు--నరకం లో పడతావు!" అంటే, "తప్పకుండా గుర్తుంచుకుంటానమ్మా!" అని కోటకి పయనమయ్యిందట.
అమ్మగారికి కూడా మేరీ బాగా నచ్చిందట!
......(ఇంకా వుంది)
