లెఖ్ఖలు
ఓ షావుకారు వుండేవాడు. ఆయనకో చిన్నిల్లు. అక్కడకి వెళ్ళినప్పుడల్లా ఓ మిఠాయి పొట్లమో, పువ్వుల దండో, అత్తరు సీసానో ఇంకా వేటి కోసమో యేవో చిల్లర ఖర్చులు చెయ్యవలసి వచ్చేది. అవన్నీ తన సాదరు ఖర్చుల్లో వ్రాయమని చెప్పేవాడు తన గుమాస్తాకి.
ఓ సారి, ఈ లాంటి చిల్లర ఖర్చు సంవత్సరానికి యెంతవుతోందో తెలుసుకోవాలని ఆలోచన వచ్చింది ఆయనకి.
అప్పటి నించీ, గుమాస్తాని "అందు నిమిత్తం ఖర్చు" అని ఓ ఖాతా తెరిచి, అందులో ఆ ఖర్చుల్ని వ్రాయమని ఆదేశించాడు.
నెలాఖరున ఆ ఖాతా పరిశీలిస్తుంటే, అన్నీ పదీ, పరకా ఖర్చులే వ్రాయబడ్డా, చివరలో యేకం గా వెయ్యి రూపాయల ఖర్చు చూసి, గుమాస్తాని "ఇదేమిటీ? ఇంత ఖర్చు ఈ ఖాతాలో నేనెప్పుడు పెట్టానూ?" అని గద్దించాడట.
"అదీ...మ్యా...మ్యా...మ్యా...అదీ...నా...నా...నా--'అందు నిమిత్తం' ఖర్చండీ...పూర్తి నెలకి ఒకే సారి తీసుకున్నా..." అని నీళ్ళు నమిలాడట, తనుకూడా ఓ చిన్నిల్లు పోషిస్తున్న గుమాస్తా.