"మెయిడ్ ఆఫ్ థిలౌస్"
(ముందు టపా తరువాయి భాగం)
మేరీ, తల్లికిచ్చిన మాట ప్రకారం, లార్డ్ గారెన్ని మెత్తటి కోరికలు కోరినా, తేనెపూసినట్లు మాట్లాడినా, ఎన్ని నక్కజిత్తులు ప్రయోగించినా, "పెళ్లి" అనే మాట మీదే నిలబడిపోయిందట--చివరిదాకా!
రోజూ ఆమెని యెదురుగా చూస్తూ, లొట్టలు వేయడం తప్ప యేమీ చెయ్యలేకపోతున్న లార్డ్ గారు తన దగ్గర 'స్టెవార్డ్' గా పని చేస్తున్న ఓ డెభయ్యేళ్ల పైబడ్డ ఆయన్ని ఆశ్రయించి, "నీ వొళ్లు వెచ్చగా వుండాలంటే, పెళ్లి చేసుకొంటే మంచిది" అని అతన్ని అతికష్టమ్మీద వొప్పించి, అతనికి కొంతా, మేరీకి కొంతా కట్నం ఇచ్చి, ఖర్చులు పెట్టుకొని, వాళ్లిద్దరికీ పెళ్లి చేసేశాడట.
కోటలో ఆమెకో గది కూడా కేటాయించాడట.
ఇక ఆమెకి చెప్పడానికి యేమీ అభ్యంతరాలు లేకపోవడం తో, లార్డ్ గారికి, 'మీరు మాకెన్ని తిండిగింజలిచ్చారో, అన్ని కౌగిలింతలు నిరభ్యంతరం గా తీసుకోవచ్చు' అని అనుమతి ఇచ్చేసిందట. (వీడికి ఈ వయసులో ఓ కంకి మీదుండే గింజలు చాలేమో అనుకుంటూ)
పెళ్లి వేడుకలన్నీ అయిపోయాక, ఓ రోజు భార్య నిద్రించిందని నిర్ధారించుకొని, మేరీ గదిలో చేరి, అందం గా నిద్రిస్తున్న ఆమె ని చూసి, పక్కలో చేరాడట. పాపం అనుభవం లేని పిల్ల కదా అని జాగ్రత్తగా ప్రవర్తిస్తూ, జావకారిపోయాడట!
అప్పుడా 'వెంచ్', "బాబుగారూ! మీరింకా అక్కడ వుంటే--వున్నారనే అనుకుంటున్నాను--మీ గంటని కొంచెం వేగం గా వూపండి!" అందట.
ఈ మాట బయటివాళ్లకి యెలా తెలిసిందో గానీ, అప్పటినించీ "మెయిడ్ ఆఫ్ థిలౌస్" ప్రసిధ్ధి చెందిందట. దాంతో పాటు "ఫ్రిక్నెల్" అనే మాట కూడా!
(ఫ్రిక్నెల్ అంటే, మొదటిరాత్రి తన చేతుల్లో 'వుండకూడదు' అని ప్రతి మగాడూ కోరుకొనేలాంటి భార్య అని వివరణ ఇచ్చాడు రచయిత)
అదండీ కథ!
