చక్కటి పలకరింపు

అనగానగా ఆఫ్రికా ఖండం లో ‘ఫిగోటో వబూకా’ అనే ఒక దీవి వుందట.

దాని ప్రత్యేకతేమిటంటే, అక్కడ సెల్ ఫోన్లూ, ఇంటర్నెట్లూ వగైరా వున్నా, వాళ్ళు తమ కట్టూ, బొట్టూ, ఆచార వ్యవహారాలని కొన్ని వేల యేళ్ళ నించీ ‘అలాగే’ కొనసాగిస్తున్నారట!

అవేమిటి? తెలుసుకోవాలని ఉత్సుకతగా వుందా?

అక్కడికే వస్తున్నా!

వాళ్ళల్లో, పిల్లల్ని కనవలసిన అవసరం వస్తే తప్ప, ఆడా, మగా తేడా పాటించరట!

యెవరైనా, వాళ్ళ పొత్తికడుపు పైన బొడ్డు వరకూనూ, తొడలూ (మోకాళ్ళవరకూ) కప్పుకోవాలట!
అలాగే, మెడ రెండుపక్కలా, భుజాల మీంచి మోచేతులవరకూ కప్పుకోవాలట!

అంటే, చర్మాలతోటీ, ఆకులతోటి, తీగలతోటీ—ఇలాగన్నమాట!

ఆ కప్పుకోవడంలో కూడా, అందాలు తొంగిచూడవచ్చట!

చాతీనిగానీ, పొత్తికడుపుక్రింద తొడల మధ్యభాగాన్నిగానీ కప్పుకోవడం పూర్తిగా నిషిద్ధమట!

ఇక పోతే, వాళ్ళు ఒకర్నొకరు పలకరించుకొనే పద్ధతి యేమిటంటే—యవరైనా యెదురుపడగానే, వాళ్ళ నడుము వెనక యెడమ చెయ్యి వుంచి, దగ్గరగా తీసుకొని, (తొడలమధ్య ప్రదేశాలు యేకమయ్యేలా) కుడిచేతిని యెదటివాళ్ళ కుడి రొమ్ము మీద ఆనించాలట! అలాచేసి, మూడు సార్లు నాలుక తడి చేసుకొని, చొంగ కార్చాలట!—అదీ పద్ధతి!

బాగానే వుందిగానీ, అక్కడే, ఆడామగా తేడా తెలిసి, పిల్లల్ని పుట్టించాల్సిన అవసరం గుర్తొచ్చి, వాళ్ళ జనాభా తామరతంపరగా వృద్ధి చెందడం కొస మెరుపు!

మరి వాళ్ళక్కూడా ప్రపంచ బ్యాంకు నిధులు సమకూరుస్తోందట! వాళ్ళ పోషణకి!